Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Badania. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Badania. Pokaż wszystkie posty

10.2.19

BADANIA DIAGNOSTYCZNE

BADANIA DIAGNOSTYCZNE
Zdrowie czyli dobre zycie

Odpowiednie przygotowanie pacjenta do badania ma ogromny wpływ na prawdziwość jego wyników. O czym bezwzględnie powinien pamiętać pacjent zanim przystąpi do testów diagnostycznych?

BADANIE KRWI:
Cel badania – dostarcza informacji m.in. na temat stanu zapalnego w organiźmie, poziomu trójglicerydów i cholesterolu, stężenia glukozy i kreatyniny, hormonów tarczycy i innych parametrów.
Jak się przygotować – wskazówki dla pacjenta:
  • badanie wykonać w godzinach porannych (między godz. 7:00 a 9:00), 
  • pozostawać na czczo (powstrzymać się od posiłku przez 12 godzin przed badaniem), wypić maksymalnie szklankę wody rano, 
  • nie pić alkoholu 2-3 dni przed badaniem, 
  • ograniczyć kawę i herbatę 12 godzin przed badaniem, 
  • pobranie przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków (chyba, że lekarz zaleci inaczej), 
  • 30 minut przed badaniem pozostawać w spoczynku w pozycji siedzącej - wysiłek fizyczny (np. chodzenie po schodach) wpływa na stężenie glukozy, trójglicerydów, niektórych hormonów oraz enzymów pochodzenia mięśniowego. 
BADANIE MOCZU OGÓLNE I POSIEW:
Cel badania – diagnostyka zakażeń układu moczowego oraz zaburzeń metabolicznych w całym organiźmie.
Jak się przygotować – wskazówki dla pacjenta:
  • zaopatrzyć się w pojemnik jednorazowy (badanie ogólne moczu) lub sterylny (posiew moczu), 
  • mocz na posiew i do badania ogólnego pobrać rano po nocnym spoczynku, 
  • przed pobraniem do właściwego pojemnika umyć ręce oraz ujście cewki moczowej, wytrzeć się jednorazowym ręcznikiem i pobrać mocz ze „środkowego strumienia”, oddanie pierwszej porcji moczu do toalety ma na celu wypłukanie cewki moczowej z bakterii i nabłonków, które nagromadziły się w nocy, 
  • w badaniu ogólnym moczu próbka powinna mieć 50-100 mililitrów, do badania moczu na posiew może mieć kilka mililitrów, 
  • próbkę przechowywać w lodówce, w przypadku badania na posiew próbka nie może pozostawać w lodówce dłużej niż 2 godziny. 

Zdrowie czyli dobre życie

BADANIE KAŁU:
Cel badania – diagnoza wielu groźnych chorób układu pokarmowego, obecność grzybów, pasożytów, wirusów, bakterii w kale.
Jak się przygotować – wskazówki dla pacjenta:
  • przed pobraniem próbki całkowicie opróżnić pęcherz moczowy, 
  • oddać kał do przygotowanego naczynia i za pomocą łopatki z pojemnika transportowego pobrać odpowiedniej wielkości próbkę: do badań wirusologicznych, bakteriologicznych i mykologicznychpróbkę wielkości orzecha laskowego; do badań parazytologicznych próbkę wielkości orzecha włoskiego, jeśli kał jest płynny wielkość próbki powinna wynosić 2-3 ml, 
  • pobrać kał z kilku miejsc, 
  • próbka do 2 godzin może się znajdować w temperaturze pokojowej, potem przechowywać w lodówce, 
  • stosować zwyczajową dietę (wykluczone odchudzanie/objadanie się), konsultować z lekarzem stosowane leki, 
  • próbka kału nie jest materiałem diagnostycznym w kierunku owsików, w tym przypadku należy pobrać wymaz z odbytu (wymazówka - zestaw z punktu pobrań), 
  • badanie kału na krew utajoną - pobrać 3 próbki kału z trzech kolejnych dni i dostarczyć do punktu pobrań ostatniego dnia pobierania próbek (przechowywać w lodówce); wykonywać po 3-dniowej diecie bezmięsnej - nie należy jeść mięsa do oddania ostatniej próbki do badania. 
BADANIE USG JAMY BRZUSZNEJ:
Cel badania – ocena wątroby, pęcherzyka i dróg żółciowych, trzustki, śledziony, nerek, pęcherza moczowego, aorty i dużych naczyń, nowotworów i przerzutów.
Jak się przygotować – wskazówki dla pacjenta:
  • dzień przed badaniem stosować dietę lekkostrawną, wykluczyć jarzyny, owoce, ciemne pieczywo, napoje gazowanei słodzone, gumę do żucia, 
  • 6 godzin przed badaniem nie przyjmować pokarmów, 
  • zażyć preparat z simetikonem (np. Espumisan) - 3 x 80 mg dzień przed badaniem oraz rano w dniu badania kolejne 80 mg (usuwa gazy z przewodu pokarmowego stanowiące przeszkodę dla ultradźwięków), 
  • nie palić tytoniu. 

Jeżeli pomogłam, zaciekawiłam znajdziesz mnie na FB

23.12.18

PRAWIDŁOWY PULS

PRAWIDŁOWY PULS

Prawidłowy puls i ciśnienie są kluczowe dla naszego zdrowia. Im wolniej bije nasze serce, tym większe mamy szanse na długie życie. Zbyt szybkie tętno to czynnik ryzyka zawału i udaru. Puls (tętno) i ciśnienie tętnicze krwi to dwa parametry, dzięki którym wiemy, czy nasze serce ma się dobrze. Badania pulsu i ciśnienia nie są skomplikowane, spokojnie możemy wykonać je w domu. Jedyne, co musimy znać, to prawidłowe wartości. Chcesz wiedzieć, jaki powinien być prawidłowy puls? 

Jaki powinien być prawidłowy puls (tętno)?

Prawidłowy puls powinien wynosić nie więcej niż 70 - 75 uderzeń serca na minutę. Wolniejszy rytm serca to dłuższe życie - nie należy jednak przesadzać również w drugą stronę. Pojawia się coraz więcej badań naukowych, które udowadniają, że szybkie bicie serca zwiększa ryzyko wielu chorób. Jest na przykład (obok podwyższonego poziomu cholesterolu i nadciśnienia) ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia zawału i udaru. 

Jak zmierzyć tętno?
Puls, czyli inaczej tętno, trzeba policzyć po krótkim odpoczynku lub rano, wkrótce po przebudzeniu. Przyciśnij dwa place prawej dłoni do lewego nadgarstka lub połóż je na szyi, nieco z boku. Gdy wyczujesz tętno, włącz stoper (możesz użyć także zegarka z sekundnikiem) i licz uderzenia przez 15 sekund. Wynik pomnóż przez 4. W ten sposób wyliczysz, ile wynosi twoje tętno na minutę. Warto wiedzieć, że prawidłowy puls jest różny w zależności od wieku:
  • Noworodki mogą mieć nawet 130 uderzeń na minutę
  • Dzieci 100
  • Młodzież 85
  • Dorośli 70.

Tętno można mierzyć też za pomocą ciśnieniomierza. 
Im bardziej wytrenowany organizm, tym niższe tętno spoczynkowe. Sportowcy osiągają wyniki około 40–50 uderzeń na minutę.

Dlaczego serce przyspiesza?
Jest wiele czynników, które sprawiają, że nasze serce musi pracować szybciej. Najważniejsze z nich to:
  • Nadmiar cholesterolu – osadza się on na ściankach naczyń krwionośnych, zwężając je i utrudniając krążenie. To zmusza serce do bardziej wytężonej pracy;
  • Zbyt wysoki poziom cukru – słodka krew jest gęsta, trudniej krąży, serce musi pompować ją szybciej. Udowodniono, że nawet niewielki, ale stale utrzymujący się nadmiar cukru we krwi przyspiesza tętno o 3–4 uderzenia na min;
  • Nadciśnienie – krew uderzająca z dużą siłą na ścianki naczyń uszkadza je i sprawia, że stają się mniej elastyczne, a to utrudnia krążenie;
  • Palenie papierosów i picie nadmiernych ilości alkoholu – między innymi sprzyjają nadciśnieniu, a to, jak wiemy, prowadzi do podwyższania tętna.
Stan przyspieszonego bicia serca to tachykardia. Jego odwrotnością jest bradykardia, czyli spowolnione bicie serca.

Czy przyspieszony puls w ciąży jest groźny?
Zwykle serce bije w ciąży około 10–20 proc. szybciej, a częstość uderzeń na minutę może wzrastać powyżej 80, ale warto pamiętać, że prawidłowy puls wynosi 70-75 uderzeń/minutę.
Wysokie tętno w ciąży może być spowodowane wzrostem objętości krwi, która krąży w krwioobiegu przyszłej mamy, a także większą ilość wody, którą zatrzymuje jej organizm. Nie bez znaczenia jest również wpływ hormonów ciążowych. Zmiany w pracy serca mogą być widoczne już od około 7. Tygodnia ciąży. Najbardziej odczuwalne są ok. 30. tygodnia ciąży. Pacjentka, która odczuwa podobne dolegliwości powinna zachować spokoju, wyciszyć się, bo pod wpływem stresu serce zaczyna pracować jeszcze szybciej.

Jak można spowolnić puls?
Najlepszym sposobem jest regularna, umiarkowana aktywność fizyczna. Te dwa określenia są bardzo ważne, bowiem jednorazowe wyczyny, np. urządzane raz na jakiś czas biegi, aż do granicy zmęczenia, zwykle przynoszą sercu więcej szkody niż pożytku. Aby rzeczywiście aktywność była korzystna dla zdrowia, powinna być dostosowana do naszej kondycji. Jeśli ktoś, zatem od dawna nie ruszał się sprzed telewizora, raczej powinien zacząć od kilkunastominutowych marszów, stopniowo zwiększając ich tempo i czas. Najlepiej uprawiać sport, co najmniej 3–4 razy w tygodniu po minimum pół godziny. Trzeba przy tym kontrolować puls, by nie forsować nadmiernie swojego układu krążenia. 

Bezpieczne tętno podczas wysiłku
Podczas ćwiczeń tętno wprawdzie rośnie, ale wytrenowany organizm ma lepszą wydolność całego układu krążenia. By jednak wysiłek był bezpieczny, trzeba przestrzegać pewnych zasad:
Nie powinno się przekraczać wartości maksymalnego tętna wysiłkowego. Jak obliczyć tętno maksymalne?
Odejmując swój wiek od 220 (np. dla osoby czterdziestoletniej maksymalne tętno wynosi 180)
Pamiętaj, że najlepsze dla serca są ćwiczenia przy pulsie wynoszącym 50–70 proc. tętna maksymalnego. Zatem optymalne tętno podczas wysiłku dla naszego przykładowego czterdziestolatka to 90–126 uderzeń na minutę.


Jeżeli pomogłam, zaciekawiłam znajdziesz mnie na FB

Copyright © 2016 Zdrowie ... czyli dobre życie , Blogger